none 2310 707 957none info@obstetric.gr
καρκίνος μαστού και ορμονική υποκατάσταση

Κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης

Μια νέα μεγάλη μελέτη επιβεβαιώνει ότι οι διάφοροι τύποι θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, αλλά το μέγεθος του κινδύνου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο British Medical Journal.


Η μελέτη επίσης δείχνει ότι ο κίνδυνος είναι χαμηλότερος από αυτόν που δείχνει η μετα-ανάλυση 24 μελετών που δημοσιεύτηκε το 2019 στο Lancet. Τα συμπεράσματα από τη μελέτη αυτή είχαν δημοσιευτεί ευρέως στον τύπο και είχαν οδηγήσει τις ρυθμιστικές αρχές στην έκδοση προειδοποιήσεων ασφαλείας σχετικά με τον καρκίνο του μαστού και τη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης. Αντίστοιχη ανακοίνωση είχε εκδοθεί και από τον Ελληνικό Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΟΦ).
Εμπειρογνώμονες στον τομέα είχαν αμφισβητήσει την προειδοποίηση και δήλωσαν ότι προκάλεσε αδικαιολόγητο άγχος.

Η παρούσα μελέτη είχε ξεκινήσει πριν από τη δημοσίευση της μετα-ανάλυσης. Παρόλο που τα αποτελέσματα είναι σε γενικές γραμμές παρόμοια στην υπόδειξη αυξημένου κινδύνου για καρκίνο του μαστού με τη χρήση θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης, τα ευρήματα από τη νέα μελέτη δείχνουν ότι ο κίνδυνος είναι χαμηλότερος από αυτόν που είχε εκτιμηθεί στη μετα-ανάλυση και ότι μειώνεται πιο γρήγορα μετά τη διακοπή της θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης, από ότι συμπεραινόταν στη μετα-ανάλυση.

Η απόκλιση μεταξύ των δυο μελετών μπορεί να σχετίζεται με το γεγονός ότι είχαν διαφορετικό σχεδιασμό. Η μετα-ανάλυση περιλάμβανε αποτελέσματα από 24 μελέτες που διεξήχθησαν σε ολόκληρο τον κόσμο, σε διαφορετικές περιόδους και περιλάμβαναν γυναίκες διαφορετικών ηλικιών και υποβάθρων. Οι μελέτες χρησιμοποιήσαν διαφορετικές μεθόδους, συμπεριλαμβανομένων και ερωτηματολογίων που βασιζόταν στη μνήμη των γυναικών, οι οποίες θα μπορούσαν να είναι και μεροληπτικές.
Σε αντίθεση, η νέα μελέτη στηρίχθηκε σε δεδομένα που συλλέχτηκαν προοπτικά, στο Ηνωμένο Βασίλειο και προήρθαν από τις δυο μεγαλύτερες βάσεις δεδομένων πρωτοβάθμιας περίθαλψης στο Ηνωμένο Βασίλειο (QResearch και CPRD), οι οποίες είναι συνδεδεμένες με μητρώα νοσοκομείων, θνησιμότητας και καρκίνου.
Επειδή η μελέτη είχε σταθερό σχεδιασμό και σταθερές πηγές δεδομένων, είναι πιο πιθανό τα αποτελέσματα της να είναι πιο ακριβή και πιο αξιόπιστα για την εκτίμηση των κινδύνων μεταξύ των χρηστριών θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης. Καθώς πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, δε μπορεί να αποδείξει ότι η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης προκαλεί καρκίνο του μαστού.

Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης επιβεβαιώνουν γενικά γενικά τα συμπεράσματα προηγούμενων μελετών, ότι δηλαδή η χρήση θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού και αυτός ο κίνδυνος αυξάνεται με τη διάρκεια της χρήσης. Αλλά καθησυχαστικά, μετά τη διακοπή της θεραπείας, ο αυξημένος κίνδυνος καρκίνου του μαστού επιστρέφει στα επίπεδα του κινδύνου που παρατηρείται σε μη χρήστριες.

Στη μελέτη, οι ερευνητές αξιολόγησαν όλους τους τύπους θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης που συνταγογραφούνται συνήθως στο Ηνωμένο Βασίλειο τα τελευταία 20 χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών οιστρογόνων, των κολπικών πεσσών και των κρεμών.

θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης

Ομαδοποίησαν τη χρήση θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης σε πρόσφατη (τα τελευταία 5 χρόνια) και παλαιότερη (πριν από 5 ή περισσότερα χρόνια) και τη διάρκεια της ως βραχυπρόθεσμη (λιγότερο από 5 χρόνια) και μακροπρόθεσμη (5 έτη ή περισσότερο). Τα αποτελέσματα προσαρμόστηκαν για μια σειρά παραγόντων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού, όπως ο τρόπος ζωής, το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, άλλες ιατρικές καταστάσεις, το οικογενειακό ιστορικό και η χρήση άλλων συνταγογραφούμενων φαρμάκων.

Η ανάλυση περιλάμβανε 98.611 γυναίκες ηλικίας 50 έως 79 ετών που διαγνώστηκαν για πρώτη φορά με καρκίνο του μαστού μεταξύ 1998 και 2019. Αυτές οι γυναίκες αντιστοιχίστηκαν ανά ηλικία και λοιπά χαρακτηριστικά με 457.498 γυναίκες που δεν είχαν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια αυτών των ετών και αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Η χρήση θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης αναφέρθηκε στο 34% (33.703) των γυναικών με καρκίνο του μαστού και στο 31% (134.391) των γυναικών χωρίς καρκίνο του μαστού.

Συνολικά, ο κίνδυνος για καρκίνο του μαστού αυξήθηκε με τη χρήση των περισσότερων φαρμάκων θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης, σε σύγκριση με τη μη χρήση. Ο υψηλότερος κίνδυνος συνδέθηκε με τη συνδυασμένη χορήγηση οιστρογόνου-προγεστογόνου. Ο χαμηλότερος κίνδυνος συνδέθηκε με θεραπεία μόνο για οιστρογόνα.
Η τοπική χορήγηση (κρέμα οιστρογόνου και το κολπικό οιστρογόνο) δεν συσχετίστηκαν με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού.

Γενικά, ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού ήταν υψηλότερος μεταξύ των πρόσφατων χρηστών θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης και εκείνων που έλαβαν μακροχρόνια θεραπεία. Ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού που σχετίζεται με θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης αυξήθηκε με την ηλικία και μειώθηκε μετά τη διακοπή της θεραπείας. Η διάρκεια θεραπείας κάτω του 1 έτους δεν συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού.

Οι γυναίκες που έλαβαν πρόσφατα μακροχρόνια συνδυασμένη θεραπεία με οιστρογόνο-προγεστογόνο είχαν 79% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού σε σύγκριση γυναίκες που δεν έλαβαν ποτέ. Μεταξύ των πρόσφατων μακροχρόνιων χρηστών συνδυασμένης θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης, ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού ήταν υψηλότερος για τη νορεθιστερόνη και χαμηλότερος για την υδρογεστερόνη.

Οι γυναίκες που έλαβαν πρόσφατα μακροχρόνια HRT μόνο με οιστρογόνα είχαν 15% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού σε σύγκριση με ποτέ χρήστες.

Μεταξύ των γυναικών που διέκοψαν τη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης 5 ή περισσότερα χρόνια πριν, ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού δεν αυξήθηκε πλέον για μακροχρόνια θεραπεία μόνο με οιστρογόνα και βραχυπρόθεσμη θεραπεία οιστρογόνου-προγεστογόνου. Ωστόσο, ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού παρέμεινε αυξημένος 5 χρόνια μετά τη διακοπή του μακροπρόθεσμου οιστρογόνου-προγεστογόνου.

Ο κίνδυνος θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης για καρκίνο του μαστού αυξήθηκε με την ηλικία σε όλες τις περιόδους θεραπείας.

Σε σύγκριση με γυναίκες που δεν έλαβαν ποτέ θεραπεία, η πρόσφατη μακροχρόνια θεραπεία μόνο με οιστρογόνα συσχετίστηκε με 0 επιπλέον περιπτώσεις καρκίνου του μαστού ανά 10.000 γυναίκες ετών στις γυναίκες ηλικίας 50 έως 59 ετών και 8 επιπλέον περιπτώσεις ανά 10.000 γυναίκες ετών μεταξύ των γυναικών ηλικίας 70 έως 79 ετών.

Η πρόσφατη μακροχρόνια χρήση οιστρογόνου-προγεστογόνου συσχετίστηκε με 15 επιπλέον περιπτώσεις καρκίνου του μαστού σε γυναίκες ηλικίας 50 έως 59 ετών και 36 επιπλέον περιπτώσεις ανά 10.000 γυναίκες ετών μεταξύ γυναικών ηλικίας 70 έως 79 ετών.

Η προηγούμενη μακροχρόνια χρήση οιστρογόνου-προγεστογόνου συσχετίστηκε με 0 επιπλέον περιπτώσεις καρκίνου του μαστού σε γυναίκες ηλικίας 50 έως 59 ετών και 8 επιπλέον περιπτώσεις ανά 10.000 γυναίκες ετών μεταξύ γυναικών ηλικίας 70 έως 79 ετών.

Ο αυξημένος κίνδυνος καρκίνου του μαστού με θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης φαίνεται να είναι σχετικά μικρός, ειδικά για νεότερες γυναίκες και για οποιεσδήποτε γυναίκες χρησιμοποιούν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Οι αποφάσεις σχετικά με το αν θα χρησιμοποιηθεί θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης και ποιον τύπο θα πρέπει να εξαρτώνται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, τους παράγοντες του ασθενούς και την ύπαρξη και καταλληλότητα άλλων θεραπευτικών επιλογών.


Σχετικά θέματα: 


 

MAIN MENU