Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση παρακεταμόλης στην εγκυμοσύνη προκαλεί εμφάνιση διαταραχών στο φάσμα του αυτισμού
Τα τρέχοντα στοιχεία δεν υποστηρίζουν αιτιώδη σύνδεση μεταξύ της χρήσης παρακεταμόλης κατά την εγκυμοσύνη και της εμφάνισης διαταραχών στο φάσμα του αυτισμού.
Μια ανασκόπηση κύριων μελετών του 2025 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η έκθεση στην παρακεταμόλη ενδομήτρια είναι απίθανο να συνεπάγεται κλινικά σημαντικό αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού και οι κλινικές οδηγίες για την αντιμετώπιση του πόνου και του πυρετού κατά την εγκυμοσύνη δεν θα πρέπει να αλλάξουν. Ο μη αντιμετωπισμένος πόνος και ο πυρετός μπορούν να βλάψουν τόσο τη μητέρα όσο και το έμβρυο. Όταν χρειάζεται, η παρακεταμόλη παραμένει η συνιστώμενη επιλογή.
Η Υπηρεσία Πληροφοριών Τερατολογίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKTIS), η Εταιρεία Μαιευτικής MacDonald (MOMS), η Βρετανική Εταιρεία Μητρικής και Εμβρυϊκής Ιατρικής (BMFMS) και το Βασιλικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων (RCOG) εξέδωσαν κοινή δήλωση σχετικά με τη χρήση παρακεταμόλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και την πιθανή συσχέτισή της με τη διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ASD).
Η παρακεταμόλη είναι ένα από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα κατά την εγκυμοσύνη και γενικά θεωρείται το φάρμακο επιλογής για την αντιμετώπιση του πόνου και του πυρετού. Ένας μεγάλος αριθμός μελετών έχει εξετάσει πιθανά νευροαναπτυξιακά αποτελέσματα μετά από έκθεση σε παρακεταμόλη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι συνεπή.
Μια πρόσφατη ανασκόπηση βασικών επιδημιολογικών μελετών του 2025 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η χρήση παρακεταμόλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι απίθανο να συνεπάγεται κλινικά σημαντικό αυξημένο κίνδυνο διαταραχής του φάσματος του αυτισμού. Τα στοιχεία δεν υποστηρίζουν καμία αλλαγή στις τρέχουσες κλινικές οδηγίες για τη διαχείριση του πόνου και του πυρετού κατά την εγκυμοσύνη.
Η δήλωση τονίζει ότι η αποτελεσματική θεραπεία του μητρικού πόνου και του πυρετού είναι σημαντική για την υγεία τόσο της μητέρας όσο και του μωρού. Ο μη αντιμετωπιζόμενος πόνος και ο πυρετός μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ευημερία της μητέρας και την καθημερινή της λειτουργία και μπορεί να αυξήσουν τους κινδύνους για το έμβρυο, συμπεριλαμβανομένης της αποβολής, του περιορισμού της ανάπτυξης, των δυσπλασιών και του πρόωρου τοκετού.
Η παρακεταμόλη παραμένει η συνιστώμενη θεραπευτική επιλογή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Άλλες εναλλακτικές λύσεις, όπως τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), τα οπιοειδή ή τα γκαμπαπεντινοειδή, είτε σχετίζονται με μεγαλύτερους κινδύνους είτε δεν διαθέτουν επαρκή δεδομένα ασφάλειας για χρήση κατά την εγκυμοσύνη.
Ενώ ορισμένες μελέτες έχουν υποδείξει μια πιθανή σύνδεση μεταξύ της προγεννητικής έκθεσης σε παρακεταμόλη και της εμφάνισης διαταραχών στο φάσμα του αυτισμού, αυτές έχουν περιορισμένη αξιοπιστία από σημαντικές μεθοδολογικές αδυναμίες, συμπεριλαμβανομένης της μεροληψίας επιλογής και της ανεπαρκούς προσαρμογής για γενετικούς και οικογενειακούς παράγοντες που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τον κίνδυνο για την εμφάνιση διαταραχών στο φάσμα του αυτισμού. Μελέτες που ελέγχουν αυτούς τους συγχυτικούς παράγοντες, όπως εκείνες που χρησιμοποιούν συγκρίσεις αδελφών, αναφέρουν πολύ ασθενέστερες ή καθόλου συσχετίσεις.
Η κοινή δήλωση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία ότι η χρήση παρακεταμόλης κατά την εγκυμοσύνη προκαλεί εμφάνισης διαταραχών στο φάσμα του αυτισμού και ότι η αποφυγή της παρακεταμόλης όταν ενδείκνυται κλινικά θα μπορούσε από μόνη της να προκαλέσει βλάβη. Οι έγκυες γυναίκες που έχουν ανησυχίες σχετικά με τη χρήση παρακεταμόλης συμβουλεύονται να τις συζητήσουν με τον επαγγελματία υγείας τους.