none 2310 707 957none info@obstetric.gr

Η πρόκληση τοκετού στις 41 εβδομάδες είναι πιο ασφαλής από την αναμονή

Η πρόκληση τοκετού στις 41 εβδομάδες μπορεί να είναι ασφαλέστερη από την τακτική της αναμονής μέχρι την 42η εβδομάδα, σύμφωνα με μια μεγάλη σουηδική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο BMJ.

Η τυχαιοποιημένη μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 14 νοσοκομεία και διακόπηκε πρόωρα, επειδή οι ενδομήτριοι και νεογνικοί θάνατοι ήταν σαφώς υψηλότεροι στην ομάδα των γυναικών στις οποία τηρήθηκε στάση αναμονής μέχρι τις 42 εβδομάδες της εγκυμοσύνης, σε σύγκριση με την ομάδα των γυναικών που οδηγήθηκαν σε πρόκληση πρόκληση τοκετού στις 41 εβδομάδες.

Δεν υπήρχαν άλλες διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων σε ανεπιθύμητες εκβάσεις τόσο για τα βρέφη, όσο και για τις μητέρες, οπότε η πρόκληση τοκετού στις 41 εβδομάδες πρέπει σίγουρα να αποτελεί επιλογή για τις γυναίκες που ξεπερνούν την πιθανή ημερομηνία τοκετού.

Η νεογνική θνησιμότητα και η νοσηρότητα καθώς και η νοσηρότητα στις μητέρες αυξάνει όταν η εγκυμοσύνη διαρκεί περισσότερο από 40 εβδομάδες. Ο κίνδυνος θνησιγενούς νεογνού αυξάνει σταδιακά από τις 39 εβδομάδες και η αύξηση αυτή γίνετε εκθετική όταν η εγκυμοσύνη προσεγγίζει τις 42 εβδομάδες.

Εξακολουθεί να υπάρχει αβεβαιότητα σχετικά με τη μαιευτική διαχείριση της εγκυμοσύνης μετά την πάροδο του της πιθανής ημερομηνίας τοκετού και τον βέλτιστο χρόνο για την πρόκληση τοκετού.

Περίπου το 14% των θνησιγενών παιδιών σχετίζεται με την παρατεταμένη εγκυμοσύνη. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά την πρόκληση στις 41 εβδομάδες, αλλά οι πρακτικές που εφαρμόζονται σε διάφορες χώρες συχνά διαφέρουν.

Πηγή: Williams Obstetrics, 24edition

Στη μελέτη οι ερευνητές συνέκριναν την πρόκληση τοκετού στις 41 εβδομάδες με μια προσέγγιση αναμονής και πρόκλησης στις 42 εβδομάδες αν δεν είχε ξεκινήσει έως τότε ο τοκετός. Σε 14 νοσοκομεία στη Σουηδία, μεταξύ 2016 και 2018, ένα σύνολο 2.760 γυναικών με χαμηλού κινδύνου, ανεπίπλεκτες κυήσεις που δεν υπήρχε αυτόματη έναρξη τοκετού μέχρι τις 40 εβδομάδες κατανεμήθηκαν τυχαία σε μία από τις δύο ομάδες. Στην ομάδα της πρόκλησης στις 41 εβδομάδες περιλήφθηκαν 1.381 γυναίκες και στην ομάδα της αναμονής έως τις 42 εβδομάδες 1.379 γυναίκες.

Ο σχεδιασμός της μελέτης ήταν να συμπεριλάβει συνολικά 10.000 γυναίκες, αλλά η μελέτη τερματίστηκε πρόωρα για ηθικούς λόγους, επειδή διαπιστώθηκε σημαντικά υψηλότερο υψηλότερο ποσοστό περιγεννητικής θνησιμότητας στην ομάδα αναμονής έως τις 42 εβδομάδες. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε μια χώρα, όπου η τακτική της αναμονής έως τις 42 εβδομάδες αποτελεί πρακτικής ρουτίνας.

Οι ερευνητές εξέτασαν τις αρνητικές εκβάσεις για το μωρό, συμπεριλαμβανομένων του ενδομήτριου θανάτου, της νεογνικής θνησιμότητας, της εγκεφαλικής αιμορραγίας, της περιγεννητικής ασφυξίας, των αναπνευστικών προβλημάτων, των σπασμών και της ανάγκης για μηχανική υποστήριξη.
Εξετάστηκαν επίσης οι επιπλοκές από την πλευρά της μητέρας, όπως η ο τοκετός με καισαρική τομή ή ο επεμβατικός τοκετός, ο παρατεταμένος τοκετός, χρήση επισκληρίδιου αναισθησίας και η αιμορραγία μετά τον τοκετό.

Υπήρξαν πέντε ενδομήτριοι και ένας πρώιμος νεογνικός θάνατος μεταξύ των γυναικών που περίμεναν μέχρι την 42η εβδομάδα, σε σύγκριση με κανένα στην ομάδα που οδηγήθηκε σε πρόκληση στις 41 εβδομάδες.

Όσον αφορά τις επιπλοκές του τοκετού δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Η συχνότητα των καισαρικών τομών επίσης δεν παρουσίαζε διαφορά ανάμεσα στις δυο ομάδες.


Σχετικά θέματα:


 

MAIN MENU